Bartosikowo

Jesień...

2010-09-21T09:28:00.003+02:00

Całe 6 miesięcy minęło odkąd ostatni raz użyłam klawiatury w tym miejscu. Chyba wolałam spacery i zabawy z dzieckiem, niż wymyślanie zdań i słów. To był piękny czas, super lato i najlepsza znajomość na świecie. I fajna świadomość, że wakacyjna miłość nigdy się nie skończy. Wakacyjna bo rozkwitła, a nigdy się nie skończy, bo to miłość do Kosmy mego syna jedynego.

Przyszła jesień, wróciłam do pracy, choć średnio mnie tu chcą, Kosma u niani, mąż dalej aktywny zawodowo. Mamy 5 zębów, trochę nocek z głowy i....

Zobaczymy, co przyniesie czas.

Mój cały świat

2010-03-14T21:51:00.003+01:00

Moje serce zdominował Kosma-ty diabełek mały. Dzidziuś ma temperament i jest co robić, czasami brak cierpliwości. Ale nie umiem już wyobrazić sobie, czym byłoby nasze życie z mężem mym bez tego szkraba.

Za to kicia kocia manifestuje swoją obecność i to bardzo mocno. Nikt jej już tyle nie głaszcze, posiłki są wydawane nieregularnie, coś różowego cały czas krzyczy, nie ma gdzie uciec, no i nie jest już Number 1 na Cukrowej. Pierwszy manifest odbył się w piątek, drugi w sobotę. Bilans to zmoczone dwie kołdry, dwie poszwy, dwa prześcieradła i dwie kapy. No bo skoro Kosma sika non stop i wszyscy się cieszą, to czemu kicia kocia miałaby nie dostarczyć nam więcej radości?

To fakt, w litrach wygrała z Kosmą, w oddawaniu moczu...

Jakoś musimy się wszyscy spacyfikować w naszej przestrzeni.

Mąż i ja wciąż się kochamy.

Kosma

2010-02-21T21:54:00.002+01:00

Już się urodził, jest cały i zdrowy, rośnie w oczach, je, śpi i wykonuje inne czynności niemowlęce:) Mam co robić i nie mam kiedy pisać, bo oszalałam na punkcie małego, ale mam też chwile nieporadne nieco. W sytuacjach kryzysowych wychodzę kląć do kuchni. A bąbelka i tak kocham!

Big Mama

2010-01-21T16:26:00.002+01:00

Już ciężko butki ubrać. Ciężko spać i się na boczek przewracać. A skóra na brzuchu to już na pewno niedługo pęknie. Sprzątam, myję, poleruję, odkurzam, chodzę na spacery i nowe cele sobie wyszukuję. Trochę się obawiam, trochę "fachurzę". Wszystkie ciocie dobre rady cierpliwie znoszę. Tylko jakoś Kosmuś się nie pcha, a mąż to we mnie kolumbrynę widzi. Czekam.

Wesoła szarzyzna dnia codziennego...

2010-01-07T11:39:00.002+01:00

Nasza szara brygada rośnie w siłę. Młode już wychodzą z kojca i zwiedzają całe mieszkanie. Robocze imiona kociąt to Amelka, Filemon i Rysiek. W rodowodach będą figurowały imiona na literkę A. Każdy z kociaków ma inny temperament i w inny sposób dręczy swoją matkę Friedę. Filemon rzuca się na ogon-dzisiaj dostał syczącą reprymendę. Rysiek woli bójki wprost-Friedusia dostaje z otwartej łapki w pyszczek. Amelka jest najmniejsza i najbardziej bojaźliwa-wymaga wiele cierpliwości od swojej mamy.

Do szarej brygady maluchów niedługo dołączy Kosma, nasz synek, na którego czekamy już 38 tygodni:)

Do trzech kolejno odlicz

2009-12-04T15:47:00.002+01:00

Tak może mówić nasza kicia do swoich dzieci. Poród małych kociaków zaczął się 1 grudnia i szczęśliwie zakończył już w nocy 2 grudnia. Mój mąż okazał się wspaniałą położną i akuszerką w jednym. Nie powiem, żeby nas to nic nie kosztowało. We wtorek chodziliśmy oboje śnięci po nocnych emocjach. Ale teraz możemy całymi godzinami obserwować koszyk i śmiać się z tych małych myszek...

Kocia Kołysanka

2009-11-13T12:04:00.006+01:00

Dziś za sprawą szwagra mego męża ruszyła strona WWW naszej hodowli. Dziękujemy Michałowi za pomoc, a Friedusi-Francesce życzymy szczęśliwego rozwiązania. Według moich obliczeń to już za dwa tygodnie zostaniemy babcio-dziadkami, ciocio-wujkami gromadki kociaków. Ile się urodzi? Tego nie wie nikt oprócz samej Friedy, która chyba coś przeczuwa...

http://www.kocia-kolysanka.pl/index.html

Wyprawka

2009-11-09T19:00:00.015+01:00

Zaczęłam kompletowanie wyprawki dla małego jakiś czas temu. Dziś rzuciłam się na głęboką wodę, żeby zakupić akcesoria do spania. Zwiedziłam chyba wszytkie slepy dziecięce w okolicy. Czuję się nieżywa. Zakupy zrobiłam za jakieś kosmiczne kwoty, ale zamęczyły mnie te wszystkie oferty, podejmowanie decyzji no i sprzedawcy. Jedni nie powiem, całkiem sympatyczni, nie narzucający się, bez zbędnego sugerowania. Inni śledzili moje ruchy, jakbym chciała coś ukraść. No a co ja mogę, w brzuch sobie coś schowam? Tam już miejsca zajęte.

Najbardziej jednak byłam zdziwiona obłsugą w ogromnym Smyku w Magnolii. Przez 40 minut oglądałam kolejno artykuły i nikt do mnie nie podszedł...Bo na całym piętrze była jedna osoba. W końcu ją do siebie ośmieliłam i poprosiłam o pomoc przy kocykach...Ha! Usłyszałam, że wszędzie są ceny, ale i tak nic nie znajdę, bo przy kocykach leży towar do rozładowania. Nie to nie...nie muszę tam kupować:)

Jesiennie sennie

2009-10-12T10:45:00.004+02:00

Dzisiejsze foto dnia na stronie National Geographic oddaje to, co się dzieje z pogodą:) Ciśnienie spada i spać się chce. Kicia Kocia nawet nie wstaje z legowiska, żeby się przeciągnąć. Groszek daje matce spokój i nie kopie. A matka leniwie na kanapie jakiś poranny program obserwuje...

Żółty jesienny liść

2009-09-29T14:05:00.009+02:00

Ależ te pory roku szybko się zmieniają. Na szczęście optymizm mnie nie opuszcza, mimo jesiennej aury za oknem:)
Groszek będzie chłopcem. Po kuble wody na głowę już się oswoiłam z tym, że będę musiała wychować młodego człowieka bez cech szowinizmu, altruistę z inteligencją emocjonalną, który nie będzie synusiem mamusi, ale w przyszłości partnerem dla swojej kobiety. Łatwo nie będzie. Wiem po Kici, którą oddaliśmy do krycia. Nie ma jej tydzień, a ja się zachowuję jak patologiczna Matka Polka, która wysłała dziecko na kolonię i codziennie dzwoni do wychowawczyni, czy aby tam nie biją?
"Lepszy syn niż córka" - rzekł do mnie kolega z pracy - "Zawsze masz wiano z głowy i nic Ci do domu nie przyniesie, a jak przyniesie to szybko wyleczysz". Praktyczne podejście.
Żeby nie zwariować w tej burzy hormonów czytam o ciąży tylko to, co dotyczy danego tygodnia. Wszystkie znajome i nieznajome "dobre rady" przesiewam przez grube sito własnego, szczelnie odpornego mózgu:)
Trzeba mieć dystans...Ot choćby dziś na hematologii małżonek wystąpił z przemówieniem do innej pacjentki - "Proszę Pani lepiej mieć białaczkę niż grypę. Przy białaczce przychodzi Pani na kontrolę i do domu, a przy grypie? Wszystko boli, grzebią Pani w gardle, jakiś katar, kaszel, gorączka". Pacjentka z uśmiechem pokiwała głową. W końcu trzeba mieć luz w życiu...

Sierpień na Cukrowej

2009-08-15T16:11:00.008+02:00

Wreszie usiadłam i piszę. Trochę fala mdłości mnie ogarnęła przez ostatnie miesiące i necikowy pamiętnik poszedł w odstawkę. Otóż zostanę mamą Groszka, (tym samym Bartosik zostanie ojcem-wyjaśnienie dla kolegów), którego płci nie znam, ponieważ się dziecko uparło i jak przychodzi do badania USG, to się serdecznie wypina. Jak to określiła koleżanka Ida, jacy rodzice, takie dziecko...
Na Cukrowej będzie wysyp Groszków, bo wiele dam tyje w oczach. JedNa moja psiapsiółka już swojego Ananaska hoduje w domu (moja hodowla ogranicza się narazie do dostarczania witamin temu bijącemu, drugiemu sercu we mnie). Otóż ta moja psiapsiółka jest posiadaczką obecnie dwóch chłopięcych serduszek. Tak się złożyło, że spotkaliśmy razem z moim szanownym małżonkiem ową psiapsiółkę w markecie znanej sieci, nieopodal miejsca zamieszkania. Matka Polka też człowiek i zakupy musi robić, i potrzeby ma. Tuż przy kasie najmniejszy członek rodziny zapragnął pożywienia. Mój małżonek spakował koleżance zakupy i pobiegła karmić swe serce na drugi koniec marketu znanej sieci. Na to wszystko odezwała się pracownica kasowa, przy sąsiedniej kasie, do klienta stojącego obok -"Widział Pan? Z takim małym dzieckiem do sklepu? I jeszcze drugie obok.."
Ponieważ w ciąży jestem mniej kłótliwa-a przynajmniej się staram-nie poszło na noże i się nie odezwałam. Chciałam tylko zapytać, gdzie się podziała tolerancja, gdzie się podziała kultura i co tej pracownicy kasowej do tego, swoją drogą najwyraźniej bezdzietnej? To co, dzieci jak psy należy zostawiać przed sklepem? Albo jak się ma dzieci, to już zakupów robić nie wolno?
I tak się sprawdza stara prawda, że "punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia". No bo co można z kasy znanej sieci marketów zobaczyć?

Majówka

2009-05-03T17:43:00.011+02:00

Zachciało nam się wycieczek w okolice. Najpierw była wystawa kwiatów. Przyjemny spacer przez park zamienił się w przebieranie nogami wśród tłumów, setek, tysięcy ludzi. Okazy były do pooglądania. Ale nie kwiatów-tych tyle co kot napłakał. Z szanowanej wystawy zrobił się jarmark i rewia dyskotekowej mody. Okazy dziwolągów z butami wiązanymi do kolan czarnymi wstęgami, z włosami czarnymi w fioletowe pasma. Albo takie całkiem na biało makolągwy. Nasuwa się pytanie-skąd ludzie biorą takie przebrania. Bo trudno uwierzyć, że na co dzień tak się noszą. Zapach goffrów mieszał się z zapachem grilla. Pajdy chleba ze smalcem za jedyne 3 do 10 PLN:) Nie udało się zbyt wiele zobaczyć na samej wystawie, bo tłum przepychał mnie z jednej komnaty zamkowej w drugą... Cóż.
Mały odpoczynek w sobotę i w niedzielę poloneza zaczęliśmy ponownie. Tym razem ogród botaniczny za miastem. Kolejki do kasy, kolejki w alejkach, kolejki do fotografowania magnolii, kolejki do wc (tego palstikowego, z drewnianego nikt nie korzystał). Ceny roślin kosmiczne, mniejszy jarmark, ale jak się ludzie dowiedzą, to za dwa trzy lata będzie pogrom:)
Szczęśliwie dotarliśmy do domu, gdzie wreszcie spokój i ludzie jacyś bardziej swojscy. Wystarczy otworzyć okno balkonowe i można usłyszeć-jak jedzie samochód to spieprzaj na chodnik- to jakiś dojrzały tata z elokwencją wychowuje malca na rowerze.
Dobrze być w domu...

Wesołych Świąt

2009-04-09T12:42:00.001+02:00

Różowe kolorki

2009-04-06T15:14:00.008+02:00

Wiosna się stała nagle i to całkiem ciepła. Wszystko się od razu widzi w lepszych barwach. Na dowód oto zdjęcie hiacyntów osobiście przeze mnie dostrzeżonych w ogrodzie u seniorów.
W tym słonku nawet mi Carroll super wchodzi. Tak na marginesie, szukam czegoś do czytania tegoż autora oprócz: Krainy chihów, Zaślubin patyków i Zakochanego ducha, którego byłam skończyłam dziś rano. Czekam na oferty:)

Oczami duszy

2009-03-29T21:49:00.003+02:00

Życie jest nieprzewidywalne. Czasami wskazuje nam chwile szczęścia, ale my nie wiemy, jak się nimi cieszyć. Ciągle chcemy wiecej niż mamy, albo tęsknimy do tego, czego nam brakuje. Każdego dnia los zsyła nam coś nowego. Od nas samych zależy, co dostrzeżemy, czego się nauczymy i co zrozumiemy daniego dnia. Można chwytać chwile, a można ich nie dostrzegać i zatapiać się w cierpnieniu.

Dziś znowu dostałam kopniaka od życia. Nie pierwszego i pewnie nie ostatniego. Ale wbrew temu, co działo się ze mną przez ostatnie tygodnie, ten kopniak mnie otrzeźwił. Wychodziłam z gorszych zakrętów. I nawet jeśli dziś życie nie daje mi tego, czego pragnę, to widocznie żyję po to, żeby dać z siebie coś innym.

Chcę przebaczyć, wyzbyć się żalu i zazdrości, i spuścić kurtynę miłosierdzia na słabostki ludzkie. Skupić się na tych, którzy mają dobrą energię i odsunąć się od tych, którzy mi ją zabierają.

Nie mogę mieć wszystkiego, ale i tak mam wiele-miłość człowieka, którego kocham. Więcej mi nie trzeba.

My man did this...

2009-03-24T16:32:00.004+01:00

W oparach absurdu

2009-03-19T09:53:00.010+01:00

Dzisiaj w afirmacjach dla ludzi pokręconych przeczytałam, że powinnam spróbować kreatywności. Ponieważ mam niemoc, pisanie to chyba jedyna forma kreatywności, na którą mnie teraz stać.

Absurdy

Pan X chce od Pani Y niesprecyzowane w języku polskim dokumenty archiwalne. Firma Z nie prowadzi archiwów. Pani Y wyczarowuje spod ziemi niesprecyzowane w języku polskim dokumenty. Przerabia owe dane wraz z Panią A na język obcy, choć obie nie mają tłumaczeń w umowie. Pan X traktuje to jako oczywistość.
Firma Z nakłada na Zespół Pani Y obowiązek prowadzenia badań satysfakcji klienta. Pani Y przygotowuje akcję z Zespołem. Szef Pani Y, Pan B, proponuje, aby cała Firma zaangażowana była w badania. Pani Y smaruje maila do całej Firmy. Maila nikomu nie chce się czytać, bo po co.
Firma Z nakłada na Panią Y i jej Zespół przygotowanie materiałów reklamowych. W trakcie prac Firma Z przestaje płacić i rząda niższych cen.

Przypadki

Od przypadku do przypadku ujawniają się koleżanki z balonami. Pani Y nie może na nie patrzeć.

Drażliwość

Pani Y się wypaliła, jeśli podjedziesz-eksploduje.

Wrażliwość

Utwardzanie skorupki Pani Y za młodu spowodowało skutek odwrotny.

Otchłań

Pani Y i Otchłań przyglądają się sobie.

Procenciak

2009-03-06T18:17:00.004+01:00

Wciąż walczymy z Jarem i się nie poddajemy. Z przeciwnościami losu, z tym co nas spotyka, ale też z Jarka chorobą. Jaro jest stabilny i możemy się cieszyć z każdego dnia. Dlatego w tym roku prosimy o pomoc dla koleżanki. Nasz 1% podatku przeznaczymy na rzecz Fiszki, która teraz tego bardziej potrzebuje.

Jeśli moglibyście pomóc, to bardzo o to prosimy. Fisza jest superbabką z krwi (trochę ma nadpsutą) i kości. Nie jest to mega medialne dziecko, którym opiekuje się jakaś znana fundacja. Dajcie procenciaka...:)

1% dla Fiszy:
Fundacja na rzecz Chorych z Chorobami Krwi
ul. Madalińskiego 25 02-544 Warszawa
Nr konta: 67102010680000190201399591
Oddz.XIII w Warszawie, ul. Puławska 23/25 KRS 0000033201
z dopiskiem: Anna Januszczak

Pani się wstrzymała i ogłoszenie drobne

2009-03-05T17:12:00.011+01:00

Coś się na mnie choróbska uwzięły. Albo komuś z Was nie podoba się, co piszę. Pewnie urok na mnie rzucacie:) Mam jak w sejmie. Ilość głosów za, ilość głosów przeciw, wstrzymało się...No właśnie...Pani Kamcia się wstrzymała i nie mówi. Nie, nie dlatego, bo nie chce. NIE MOŻE! Skandal. Strunki odmówiły drgań.
Szczęśliwi Ci, dla których mój głos nie zawsze jest miodem na uszy....
Ha, ale zawsze mogę pisać. Mogę pisać na przykład ogłoszenia drobne-szukam męża dla kici (zdjęcie w menu po prawej). Musi być brytyjczyk, najlepiej niebieski albo liliowy, z grupą kriw A. To tyle, jeśli macie takiego kota, albo znacie kogoś kto takiego kota posiada.. To chyba wiecie co robić..

Nartki

2009-02-24T13:47:00.005+01:00

Jeśli do tej pory mogłam żyć bez nart, to nie wiem jak...:) W weekend mój mąż zabrał mnie do Czarnej Góry, gdzie drugi raz w życiu założyłam narty na nogi. Tym razem full profeska z instruktorem, a potem pod okiem mojego kochania. Cudne uczucie, jak wydzielają się endorfinki. Wszystko się człowiekowi chce i cieszą najmniejsze rzeczy.
Tylko trochę boli na drugi dzień po, ale znośnie:)
Dziś tyle.

Grypąumenczon

2009-02-03T14:48:00.011+01:00

Prawie wróciłam do świata. Za jedną nogę jeszcze mnie to paskudztwo trzyma. Zygmunta niestety za obie. Dość mam oglądania tv, męczenia gazet lub czasopism i książek. Za kilka dni to już całkiem powinno być dobrze. Jestem jeszcze w polu złych wiadomości. Więc prosiłabym tego tam u góry, żeby mi tego Hioba z plecków zdjął. Ja tylko jestem malutką Kamcią w całym wszechświecie i już mnie tak męczy to cierpienie. Proszę wszystkich przyjaciół o same dobre wiadomości. Skądś muszę się naładować, bo w końcu zwariuję. Zygmuś z Fridusią musicie być grzeczni i się mną trochę zaopiekować. Właściwie nie mną, tylką tą całą "psyche". Bo mam zrytą i zabójstw nie chcę popełniać. Kwalifikuje się padre.
To co...mamy układ? Ja kropeczka mam mniej z plecków?

Babciowe teorie kilsowe

2009-01-21T12:26:00.010+01:00

Na dzień babci usłyszałam, że nikogo nie ma przy moim telefonie (chodzi o telefon komórkowy). Biedaczek jest zupełnie sam i opuszczony. Może ktoś chciałby się nim zająć? Żeby babcia miała pewność, że zawsze ktoś przy nim jest... Druga sprawa wiąże się z pierwszą. Znaczy nie, że jakoś sznurkiem, ale kryminalnie są ze sobą te sprawy połączone. Otóż przez samotność telefonu-a tym samym brak kontaktu ze mną, babci przepadło mienie Nadbużańskie. Nieważne, że w jej domu, poza szanowną babcią, mieszka łącznie 5 osób, w tym trzy całkiem dorosłe. Nie miał się kto zająć sprawą. A ja chyba sobie szkalną kulę kupię, żebym mogła wróżką zostać. Aha i listy do mnie nie dochodzą. Tak jestem winna, czuję się winna i zawsze winna:)
Biurko w biurko Idzia przeprowadzała telefoniczny quiz ze swoją babcią. Naszych babć teorie chcą nas kils, ale my się nie giwitupujemy:)

Nic nie chcenie

2009-01-15T14:58:00.010+01:00

Nie chce mi się, nie chce mi się, nie chce mi się... Mogłabym zasnąć na ten czas. Źle się wstaje, krzywo się chodzi, nie wygodnie się śpi i jeszcze humor nie przychodzi. Oprócz zimy, babskich dni, to jeszcze standardowy weltschmerz. Łuskam słonecznik, aż szkliwo pęka z nadmiaru. Nawet mi się pisać nie chce. Bo w gardle mi się zatrzymało. Lepiej niech pod palce nie podchodzi, bo musiałabym napisać o wszystkich "onych", którym złe sny zawdzięczam. Jeszcze mi wyjdzie coś nieodwracalnego w skutkach. Albo co mi tam... Jeśli wyrządzisz krzywdę swoim bliskim, to wróci do Ciebie ze zdwojoną siłą. Oliwa bywa sprawiedliwa. Kto mieczem wojuje, ten od miecza ginie. Nie mam dziś ochoty spuszczać kurtyny miłosierdzia na słabostki ludzkie. Przez te ich słabostki czuję się wdeptana w glebę. Jedno pyskate, a drugie daje obietnice bez pokrycia. Jedno lubi dużo mówić o swoich nieistniejących zasługach, a drugie się boi własnych emocji. A mnie rozedrgało, bo od lat stoję między nimi. Liczę na siebie lepiej.

P.S. Mężu nie zaliczam Cię do "onych":)

Klasa robotnicza

2009-01-12T16:37:00.007+01:00

Po zapracowanym poniedziałku cieszę się jednak ze swojego zajęcia i z czasów, w których prosperuję. Mimo wciąż panującego szowinizmu, nikt nie mówi do mnie towarzyszko. Wczoraj poświęciłam ponad trzy godziny na film Doktor Żywago z 1965 roku, z rewolucją październikową w tle. Widziałam wcześniej ten film, ale nie ukrywam, wczoraj zrobiłam to rzetelniej:)
Tak mnie naszło, że ideologie są trujące. Dla duszy, bo niszczą indywidualizm, podważają istotę człowieczeństwa. Dla ciała, bo sprowadzają człowieka do mechanicznego funkcjonowania.
Jedna babcia zmarnowała młodość przez faszystów, druga przez komunistów.
To się ciągle i wszędzie powtarza. Jak nie ideologia, to religia...

Nieznośna ciężkość bytu:)

2009-01-05T11:16:00.006+01:00

O matko i córko, jak ja nie lubię poniedziałków. Szczególnie po długim, błogim lenistwie. Na pocieszenie spadł śnieg. Świat okrył się puchem i trochę przycichł. To dobrze...dobrze tak w ciszy wejść w początek roku:) Dojazd do pracy nieco się wydłużył, ale jakoś spokojniej jest. Poloneza czas zacząć, więc wszystkim przesyłam dużo dobrej energii do pracy. I życzę powodzenia, sobie i wszystkim:) Przyda się...

Oczekiwanie

2008-12-23T14:27:00.014+01:00

Trwa przedświąteczna gorączka. Moja choinka jest już ubrana w ulubione grube aniołki. Pierniczki są zapakowane w metalowe pudełka. Jeszcze tylko trochę pichcenia i już... Od niedawna polubiłam Święta i ich celebrowanie. Z nową rodziną, która cieszy się z samego faktu przebywania z bliskimi. Moja najbliższa rodzina, ta prawdziwa, zrobiła się nieco dalsza. Dorosłam i nie mam poczucia obowiązku uszczęśliwiania wszystkich. Jeśli ktoś chce ze mną spędzać Święta, to daje mi to odczuć. Na szczęście już nic nie muszę...Przede wszystkim nie muszę uczestniczyć w sporach i domyślać się, czy czyjeś intencje są szczere. Tak niewiele trzeba, żeby poczuć radość Świąt. Mam to w sercu, od niedawna.

Island Peak

2008-12-19T14:52:00.014+01:00

Zawsze, kiedy pojawia się temat gór, czuję mrowienie na ciele. Od ponad trzech lat nigdzie nie byłam. Z własnego lenistwa, głupoty, sytuacji życiowych, pięciu tysięcy wymówek i takich tam. Jesienią planowałyśmy z sis iść na Sowę, zawijając o Kalenicę. Miałyśmy dziadkowi Marianowi pomachać, bo przez lata patrzył z okna na to wzgórze. Dagny wybacz-odrobimy:) Zbieram się coś powoli, ale wiem, że w końcu się uda. Miałam isć na Elbrus, bo kiedyś się założyłam, że wejdę. Miałam wrócić w Alpy, bo zostawiłam coś na 3500m, żeby zaczarować powrót właśnie. Dziś zobaczyłam u dawnej sympatii fotkę z Island Peak. Chciałabym zacząć choć spacerować, rozchodzić się. Z czasem opowiem Wam, czy gdzieś doszłam...

Black Hole Sun

2008-12-18T12:09:00.007+01:00

Cisza. Cukrowa wczesny ranek. Siedzę w łazience i gapię się ospale w lustro. Słyszę nuty rozchodzące się po ścianach. Sąsiad na górze, też przed lustrem, śpiewa stary szlagier Soundgarden. I jak czysto śpiewa:) Fajnie. Gość ma niezłą zajawkę.
A tak dla przypomnienia licealnych czasów...
http://www.youtube.com/watch?v=qiSkyEyBczU

Chcieć to móc

2008-12-16T11:32:00.008+01:00

Zrobiliście już listę swoich marzeń i życzeń, które mogłyby się spełnić w Nowym Roku? Do tej pory wychodziłam z założenia, że nie będę robić postanowień, żeby potem nie czuć rozczarowania, jeśli ich nie zrealizuję. Od wczoraj chodzi mi stare zasłyszane zdanie po głowie, że zawsze tęsknimy za tym, czego nie mamy i chcemy być tam, gdzie nas nie ma...Takie myślenie zawsze będzie rodziło frustrację, to zapętlenie. Dlatego w Nowym Roku chcę cieszyć się z tego, co mam. Zauważać to, co osiągnęłam do tej pory. Robić rzeczy, które mogę i potrafię, a które z jakiegoś powodu odkładam. Moje marzenie to przejście ze sfery marzeń, do sfery czynów. Chcieć to móc! Ach góry moje góry... Ale o tym innym razem.

17%

2008-12-04T15:57:00.004+01:00

Tyle nam dano szansy wczoraj na nowe życie... To dla nas dużo. Pierwsza dobra wiadomość od dawna. To jak słynne 21 gram. Ale my jesteśmy ciężsi o 17%. 17% szansy na nową duszę.

Babunia

2008-12-01T15:09:00.007+01:00

Dotknęłam jej twarzy w przedzień 85 urodzin, na szpitalnym posłaniu, przestraszoną i schorowaną. Twarz pomarszczona, a zarazem bardzo gładka. Jej ciepłe ręce ścisnęły moją dłoń mocno. To ten sam dotyk, który dawała mi przez lata mojego dzieciństwa, w każde wakacje spędzone w Górach Sowich. Jest słaba i przestraszona. Nie pamięta kim jestem. Chciałabym jej oddać to, co mi ofiarowała, choć mały skrawek bezineresownej miłości. Uśmiechnęła się w odpowiedzi na mój uśmiech, a chwilę potem zapadła w sen. Teraz mogę jedynie ją odwiedzać i dotykać jej twarzy. Może jej skurczone ciało zapamięta choć skrawek dotyku...

Niedosyt czytelniczy

2008-11-26T11:25:00.011+01:00

Czy ktoś życzliwy mógłby polecić mi jakąś książkę, najlepiej powieść, do czytania? Po walce z Michalelem Faberem i jego Szkarłatnym płatkiem i białym, a potem z Jabłkiem do dziś czuję wściekłość i niedosyt. Jestem na głodzie czytelniczym do tego stopnia, że zabrałam się za Marqueza i Sto lat samotności po raz drugi. Aura albo coś w mojej głowie najwyraźniej skłania do ucieczek. Łatwiej wtedy nie mysleć. Wchodzi się w świat bohaterów książki i niczym innym nie żyje. To wygodne i dla otoczenia bezpieczniejsze. Nie zionę agresją. To jak? Ktoś coś poleci?

Upodobnienie

2008-11-21T12:02:00.003+01:00

Podobno ludzie dobierają się na zasadzie podobieństw fizycznych. W zestawieniu Kamy i Jara to wygląda mniej więcej jak obok na zdjęciu. Upodobniamy się do siebie zwyczajnie i niezwyczajnie. Jara przyzywczajenia przechodzą na mnie, a moje na niego...

Wiatr, który nas gna

2008-11-19T13:56:00.005+01:00

Jest coś w życiorysach kobiet z mojej rodziny, co nas łączy. Są fakty i sytuacje, które przytrafiają się nam w podobnym wieku. To jak wiatr, który gnał pokolenia bohaterek filmu Czekolada z Juliette Binoche, z jednego miejsca w drugie. Mamy podobny upór i buńczuczność. Poznaję moją matkę i czuję się jej córką z krwi i kości. Moim marzeniem jest zmienić kierunek wiatru...

Historia przez duże "H"

2008-11-12T16:44:00.005+01:00

Okazało się, że jako córka osoby internowanej w czasie stanu wojennego mogę starać się odszkodowanie. Wybieram się jutro do IPN (mniejsza o to co myślę o instytucji, ważne że dokumenty archiwalne z sygnaturami akt mogę uzyskać). Tym samym historia przez duże "H" mnie dotknie.
Przy okazji wypełniania wniosku do sądu, siegam pamięcią w zakamarki związene z dzieciństwem. To niesmaowite, ile tam jest obrazów.
Póki co, byłe pięcioletnie dziecko w spodniach w kratę na szelkach, na którego oczach aresztowano jego matkę, idzie się upominać jako dorosła kobieta (miłość do szelek pozostała) o zadośćuczynienie...

Nastrojowo

2008-11-03T10:20:00.014+01:00

„Plany moje plany
wszystkie legły w gruzach
o czym mam mówić o czym?
o zwycięstwie?
ponosisz klęskę
kiedy nie masz z kim dzielić się szczęściem
to jest jak zejście
spełnia się plan
życie to życie
rodzisz się i umierasz sam”

Znalezione przez mojego męża w Internecie gdzieś. I nie daje spokoju. Przez ostatnich kilka dni myślimy i rozmawiamy o śmierci. Zasłyszana wypowiedź Kolbergera, o tym, że kiedy przyznał się publicznie do swojej choroby, jego telefon zamilkł, dzwoni nam w uszach. Przyjaciele przestarszyli się rozmów o śmierci. Każdy sie boi, więc lepiej nie dotykać. Może lepiej oswoić? Nauczyć się siebie słuchać i rozumieć? W końcu my sami ze sobą jesteśmy najdłużej i najbliżej. Od wieków człowiek w swojej egzystencji najbardziej cierpiał z powodu samotności. Ale czy ta świadomość pomaga nam dzisiaj? Pozostaje tylko iść za myślą Nietzsche..."Jeśli zbyt długo wpatrujesz się w otchłań, otchłań wpatruje się w Ciebie" i nie dać się wciągnąć, i chwytać chwilę. Ale o tym już inny filozof prawił. Pewnie miał rację. I tego się trzymajmy:)

Udręczenie

2008-10-28T15:11:00.007+01:00

Nie będę odkrywcza, jeśli powtórzę stwierdzenie, że człowiek większość swojego młodego życia marnuje w pracy, a jak może wreszcie odetchnąć pełną piersią, to jest już schorowany i nie bardzo ma siłę na realizowanie marzeń. Celowo nie używam pojęcia "starość", bo dla każdego co innego oznacza. Życzę każdemu, żeby miał pracę, w której ani przez chwilę nie poczuje, że życie ucieka mu przez palce. W końcu esencją życia nie może być praca:) Zaprzeczeniem tej teorii jest mój padre-temu się trafiło jak ślepej kurze-jego praca jest realizacją jego pasji:) To w zasadzie tyle dywagacji w jesienne senne popołudnie...

Rudabarakuda

2008-10-09T15:54:00.004+02:00

Zrobiło się liściasto wszędzie i żeńska połowa Bartosikowych zmianiła włosy na zbliżone do setera irlandzkiego. Wyśmienita zmiana, choć przez męża-węża jeszcze nie do końca zaakceptowana.

Zakładanie bloga

2008-10-08T15:46:00.000+02:00

Wygląda to tak, ja się produkuję i czytam jak założyć blog, a mój mąż co chwilę pyta na Skype-kiedy będziemy mieli bloga... Póki co to tylko próba mikrofonu:)